The God of non Christians=DEMONS

The God of non Christians=DEMONS
According to written sources, on Holy Saturday that year, a group of Turkish soldiers, after mediation Armenians, prohibited the transit of the Orthodox Church of the Resurrection. The crowd of the faithful remained in the courtyard of the church throughout the day, but even after sundown. Patriarch Sophronius D, which diinye the first year of his tenure, took over for the first time to carry out the most important ceremony of the year, however, the Turks denied him the legal right. The patriarch stood praying in the left part of the gate of the temple, near a column. And suddenly, having already fallen the night, the column ruptured and Holy Fire sprang from the inside. The patriarch immediately lit the candle and conveying the Holy Fire to the believers. Within minutes, the sacred flame spread to all attendees and the churchyard was illuminated. The astonished Turkish guards then opened the gates of the church and the patriarch, with the number of Orthodox, went solemnly to the Holy Sepulchre.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2013

Η προσευχή

Η προσευχή μπορεί να μας βοηθήσει ακόμη και όταν δεν πιστεύουμε συνειδητά στον Θεό. Όσο πιο απογοητευμένοι είμαστε από τα πράγματα του κόσμου τόσο πιο εύκολα νιώθουμε την ανάγκη να παρακαλέσουμε τη βοήθεια του Θεού.
Η κατάθλιψη μάς αποδυναμώνει και κατά συνέπεια χάνουμε τη μαγκιά μας, την εγωιστική εκείνη αξιοπρέπεια που μας κάνει να θεωρούμε τον εαυτό μας τόσο δυνατό ώστε να μην χρειαζόμαστε την βοήθεια του Θεού αλλά μπορούμε να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις.
Η κατάθλιψη μας βοηθά να καταλάβουμε ότι δεν έχουμε δυνάμεις και ότι κατά βάθος είμαστε αδύνατοι και αβοήθητοι. Αυτά τα αισθήματα αδυναμίας, απελπισίας, ανασφάλειας και φόβου καλλιεργούν την ψυχή μας με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι περισσότερο δεκτική στη βοήθεια του Θεού.
Η θλίψη ελκύει τη Χάρη. Διότι ο Θεός αγαπά την ταπείνωση και εκφράζει την αγάπη του στους πονεμένους και αδύνατους.
Προσευχόμαστε με κάθε τρόπο, όπως μπορούμε και αυτό μας δίνει ένα στήριγμα ένα αποκούμπι που τόσο πολύ το έχουμε ανάγκη.

Μπορούμε ακόμη να μιλήσουμε ελεύθερα στον Θεό σαν να είναι πατέρας μας ή ένα πολύ αγαπητό πρόσωπο που μπορεί να μας βοηθήσει.
"Θεέ μου δεν σε γνωρίζω αλλά σε παρακαλώ να με βοηθήσεις να ξεπεράσω αυτά τα αρνητικά αισθήματα διότι υποφέρω πολύ. ?Σε παρακαλώ βοήθησέ με".

Λέμε την ευχή και αφήνουμε τον Θεό να λειτουργήσει μέσα μας την βοήθειά Του όπως Εκείνος γνωρίζει.
Προσευχόμαστε χωρίς να εξετάζουμε το αποτέλεσμα, χωρίς να περιμένουμε κάτι. Σιγά-σιγά θα συντελείται μέσα μας η αλλαγή.