Είναι το Ισλάμ

Το Ισλάμ παρουσίασε την φυλή «Γκουραγίς» (Quraysh=Ήταν η κυρίαρχη φυλή στην περιοχή της Μέκκας, στην οποία ανήκε ο Μωάμεθ και μέσω της οποίας εξαπλώθηκε ο Ισλαμισμός στην αραβική χερσόνησο), ως «εκλεκτή φυλή» για να εξουσιάσει όλες τις ανθρώπινες φυλές. Ο Μωάμεθ δεν έδινε ενιαία πολιτική ευθύνη σε ένα άτομο που δεν ήταν από τη φυλή του. Το Ισλάμ έχει νομιμοποιήσει η δουλεία, ενίσχυσε το χάσμα μεταξύ των κοινωνικών τάξεων και επέτρεψε την ληστεία των άπιστων, την αιχμαλωσία (Sabaya) των γυναικών κατά τη διάρκεια πολέμων και την σεξουαλική κακοποίηση των γυναικών σκλάβων (Ima’a). Έχει καταστρέψει σοβαρά την έγγαμη σχέση με τους νόμους της προίκας (Mahr) και το διαζύγιο, μετατρέποντας έτσι τον θεσμό του γάμου σε μια κοινή συναλλαγή.

Είναι το Ισλάμ μια θρησκεία της κοινωνικής δικαιοσύνης;
Μερικές από τις πιο εξωφρενικές αρχές που το Ισλάμ έχει θεσπίσει, είναι οι λεηλασίες και οι ληστείες, καθώς και η εκμετάλλευση των ανθρώπων που καταπιέζονται από το φορολογικό σύστημα «Αλ Τζίζγια» (Al-Jizya). Αναγνώρισε την κοινωνική ανισότητα, επιβάλλοντας την «Ζακάτ» (Zakat=Ελεημοσύνη· υποχρέωση δηλαδή να δίνει κάποιος εύπορος μουσουλμάνος, ένα ποσοστό του εισοδήματός του στους φτωχούς μουσουλμάνους, συμβάλλοντας έτσι στον εξαγνισμό της υπόλοιπης περιουσίας του), σύμφωνα με το ακόλουθο ρητό: «Ένας ευγνώμων πλούσιος είναι καλύτερος από έναν ασθενή φτωχό».

Είναι το Ισλάμ δίκαιο για τις γυναίκες;
Μια γυναίκα στο Ισλάμ έχει λιγότερη λογική και πίστη. Διακόπτει την προσευχή, όπως τα γαϊδούρια και τα μαύρα σκυλιά και θεωρείται ακάθαρτη κατά την έμμηνο ρύση. Έχει δικαίωμα μόνο στο ήμισυ της περιουσίας που κληρονομεί, σε αντίθεση με έναν άνδρα, και η μαρτυρία της στο δικαστήριο, μετράει, επίσης, κατά το ήμισυ ενός ανδρός. Το Ισλάμ την έβαλε κάτω από την κηδεμονία του συζύγου της και με την «έγκριση» του Θεού να τον υπακούει. Ένας άνδρας έχει επίσης το δικαίωμα να «επαναφέρει στην τάξη» την σύζυγό του, χτυπώντας την, ή/και εγκαταλείποντας τη συζυγική κλίνη, εάν αυτή αρνηθεί να ικανοποιήσει τις ερωτικές του ορέξεις, όποτε αυτός επιθυμήσει, ανεξαρτήτως από τις δικές της επιθυμίες και συναισθήματα. Δεν είμαι φεμινιστής και δεν είμαι ένας από εκείνους που υπερασπίζονται τις γυναίκες με πάθος εναντίον των αναρίθμητων μορφών της αδικίας που υπέστησαν για αιώνες λόγω της θρησκείας, αλλά έχω μια μάνα, μια αδελφή και μια φίλη και δεν ανέχομαι να ταπεινώνονται και να στιγματίζονται με τέτοιον έντονο τρόπο, επειδή τις αγαπώ πάρα πολύ για να τις μεταχειριστώ μ’ αυτόν τον εσφαλμένο και ανατριχιαστικό τρόπο που απομυθοποιεί αναμφίβολα τον ισχυρισμό ότι το Ισλάμ είναι μια θρησκεία της ισότητας και της ελευθερίας!

Ισλάμ και ανθρώπινη δημιουργικότητα
Όλες οι μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης είναι απαγορευμένες στο Ισλάμ: Μουσική, τραγούδι, χορός, ζωγραφική, γλυπτική, υποκριτική, αλλά και η λογοτεχνία, η ποίηση, η φιλοσοφία, ακόμα και η χρήση της λογικής! Εάν δυσκολεύεστε να τα πιστέψετε αυτά, θα σας παραπέμπω στις αξιόπιστες ισλαμικές πηγές, καθώς και σε ρήσεις του Μωάμεθ για να σιγουρευτείτε πως δεν υπερβάλλω και θέτω μόνο την αυστηρή αλήθεια.

Ισλάμ και επιστήμη
Το Ισλάμ είναι πλούσιο σε αλληγορίες. Ξεκινώντας με το μύθο του Χρησμού (ο λόγος του Θεού που κοινοποιήθηκε στον Μωάμεθ μέσω του άγγελου Γαβριήλ), και με την διαδρομή μέσω του λεγόμενου Νυχτερινού Ταξιδιού και Αναλήψεως (Al-Isra’a & Al-Me’eraj), όταν ο Μωάμεθ που υποτίθεται ότι αναλήφθηκε στους ουρανούς στην πλάτη ενός φανταστικού ζώου που ονομάζονταν «Μπουράκ» (Burâaq) πετώντας με την ταχύτητα του φωτός, να τελειώσω με την εκθαμβωτικές ιστορίες των θαυμάτων που κανείς δεν έχει δει και κανένας πολιτισμός δεν έχει εγγράψει στα ιστορικά αρχεία του, ούτε αναφέρονται περιστατικά που θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος τους ισχυρισμούς αυτούς. Το Ισλάμ επομένως, βασίζεται στην τυφλή πίστη που αναπτύσσεται και παίρνει τον έλεγχο των μυαλών των ανθρώπων, όπου υπάρχει παραλογισμός και άγνοια. Εάν αυτή η ιδεολογία είχε το προσόν της πειθούς με την έκκληση στη λογική και έχει αντιμετωπίσει κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής, όπως εμείς οι πρώην μουσουλμάνοι έχουμε πει από τότε που μπορούμε να θυμηθούμε, γιατί θα κατέφευγε σε απίστευτες εκκεντρικές ιστορίες για να αποδείξει την ακρίβειά της και να υποστηρίξει τις ιδέες της; Δεν είναι αυτό αντάξιο ψευτών κι απατεώνων; Μην ξεχνάμε τις κραυγαλέες αντιφάσεις μεταξύ των ιερών κειμένων και τις βασικές επιστημονικές αλήθειες, όπως το γεγονός ότι η γη είναι σταθερή και ότι ο ουρανός υψώνεται πάνω από το έδαφος και κρατιέται χωρίς κολόνες, και ότι οι μετεωρίτες έγιναν για το σκοπό του λιθοβολισμού των δαιμόνων που κυριεύουν τους ανθρώπους από ψηλά.

Τα επιστημονικά θαύματα στο Κοράνι
Όλοι εμείς οι πρώην μουσουλμάνοι, γνωρίζουμε τον παραλογισμό, την πλαστογραφία και την απάτη των σεΐχηδων που ισχυρίζονται την ύπαρξη επιστημονικών θαυμάτων στο Κοράνι και θεωρώ ότι είναι θεμιτό να αναρωτηθούμε γιατί οι άνθρωποι αυτοί να κατασκευάζουν το ένα κολοσσιαίο ψέμα μετά το άλλο, γύρω από τη θρησκεία. Η απάντηση είναι απλή: Μόνο ένας ιστός από ψέματα είναι σε θέση να διαιωνίσει ένα άλλο ψέμα. Το Ισλάμ δεν θα μπορούσε να κρατηθεί για πολύ μπροστά από την επιστήμη που αποκαλύπτει τους μύθους και τις αναμφισβήτητες αδυναμίες του, τον έναν μετά τον άλλον, όπως είναι ο ισχυρισμός ότι η γη είναι επίπεδη και ότι δύο άτομα που έχουν θηλάσει από την ίδια γυναίκα γίνονται βιολογικά αδέλφια. Αυτοί οι άνθρωποι προστατεύουν το Ισλάμ και προλαμβάνουν την απογύμνωση και τον θάνατό του, προσπαθώντας απεγνωσμένα να το συμβιβάσουν με την επιστήμη, χρησιμοποιώντας απατηλά μέσα και στρεβλώσεις. Αν το Ισλάμ ήταν μια θεϊκή θρησκεία και ένα μήνυμα στάλθηκε από τον δημιουργό του σύμπαντος, θα ήταν ο περίγελος της επιστημονικής σφαίρας και στόχος ατελείωτης κριτικής;

Ο ισλαμικός Θεός
Είναι ένας πρωτόγονος, Βεδουίνος και ανθρωπόμορφος Θεός που αντλεί τους χαρακτήρες του από τον ανθρώπινο κόσμο και βιώνει τα συναισθήματα του θυμού, της εκδίκησης, της μνησικακίας, της υπεροχής, κ.λπ. Η εικόνα του Θεού που έχει απεικονιστεί στα ισλαμικά ιερά κείμενα, λίγο πολύ αντικατοπτρίζει τους ανθρώπινους πολιτισμούς, όπως και ο μεγαλοπρεπής θρόνος που μεταφέρεται από τους αγγέλους, στον οποίο σωριάστηκε όταν τελείωσε την διαδικασία της δημιουργίας, που φέρνει στον νου το τελετουργικό των Χόνγκα Μπόνγκα (Honga-Bonga) που εκτελούν οι κεφαλές της φυλής τους. Ακόμη χειρότερα, ορισμένες ανθρώπινες ενέργειες, όπως ο ομοφυλοφιλικός έρωτας (στον οποίο ακόμα και οι Χόνγκα Μπόνγκα δεν παρεμβαίνουν), μπορεί να κάνει αυτόν τον υπέροχο θρόνο να ταρακουνηθεί. Εδώ είναι ένα υπερβατικό «χαντίθ» (hadith=παράδοση γύρω από την συμπεριφορά και τη σοφία του Μωάμεθ) που τράβηξε την προσοχή μου: «Κάθε έργο που επιτέλεσε ο γιος του Αδάμ αφορά μόνο τον εαυτό του, με εξαίρεση τη νηστεία που είναι δικό μου και την ανταμοίβω». Το ερώτημα που με βασανίζει είναι το εξής: Τι ευχαρίστηση μπορεί να βρει ο Παντοδύναμος Θεός σε όλους αυτούς τους φτωχούς ανθρώπους που τον λατρεύουν; Τι καλό του έχουν κάνει;

Ο προφήτης του Ισλάμ και το Κοράνι
Ο Μωάμεθ δεν ήταν διαφορετικός από τους βάρβαρους κακοποιούς οι οποίοι έσφαζαν, λήστευαν και βίαζαν γυναίκες· υπάρχουν πολλές αποδείξεις στη «Σούνα» (Sunnah=παράδοση των όσων είπαν και έπραξαν ο Μωάμεθ και τα μέλη της πρώτης ισλαμικής κοινότητας). Σας καλώ να κάνετε μια εργασία πριν με κατηγορήσετε ότι ψεύδομαι με μοναδικό σκοπό να βλάψω την εικόνα του προφήτη του Ισλάμ. Ήταν ένας ερωτομανής, και διέσυρε όλους τους νόμους που έχει θεσπίσει για να κατευνάσουν την αδηφάγο επιθυμία του. Δίχασε την ανθρωπότητα και φυλάκισε το έθνος με τους καθυστερημένους και ξεπερασμένους νόμους των Βεδουίνων. Δεν πραγματοποίησε κανένα θαύμα που θα μπορούσε να αποδείξει την προφητεία του. Όλα ό,τι είχε, ήταν ένα βιβλίο που παρουσιάζει έντονες ομοιότητες με την ποίηση των συγχρόνων του, γεμάτη από επιστημονικά λάθη και φιλοσοφικά διλήμματα.

Συμπέρασμα: Μάλλον θα πρέπει να γράψω ένα ολόκληρο βιβλίο για να μιλήσει λεπτομερώς και επαρκώς σχετικά με τους λόγους που με οδήγησαν να αποκηρύξω το Ισλάμ ως θρησκεία, αλλά αυτά τα λίγα στοιχεία που παρατίθενται είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον και με έσπρωξαν να επανεξετάσω την ουσία αυτής της κούφιας πίστης η οποία, όπως κάθε άλλη θρησκεία, σαν μυθική ιδεολογία τίθεται στην υπηρεσία της πολιτικής.

Θερμές ευχές,
Waleed Al-Husseini

Ποία είναι τα σημεία όπου φανερώνουν εκείνον όπου έλαβε την χάριν του Θεού

"Όποιος πιστεύει πως μπορεί να οδηγηθεί σε γνήσιες πνευματικές εμπειρίες σαν αποτέλεσμα δικών του προσπαθειών, δεν ακολουθεί τη διδαχή του Χριστού. Οι ανθρώπινες προσπάθειες αξιολογούνται μόνο σαν έκφραση της ελευθέρας προαιρέσεως του άνθρωπου, σαν "συνεργία" του ανθρώπου στην συνειδητή αποδοχή της χάριτος του Θεού. Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος είναι εκείνη που καρποφορεί, γιατί το "Άγιο Πνεύμα οδηγεί στη βασιλεία του Χριστού (Α' Κορ. ιβ' 3). "Όπου είναι παρών ο βασιλεύς, βέβαια εκεί είναι και σημεία βασιλικά. Και σημεία του Θεού οπού πρέπει να έχη η ψυχή εκείνη οπού βασιλεύεται από τον Θεόν, είναι η ευθύτης, η πραότης, η αλήθεια, η ταπεινοφροσύνη, η αγαθωσύνη, η δικαιοσύνη και κάθε ευλάβεια, ακόμη και η ανεξικακία, η φιλανθρωπία, η συμπάθεια, η αγάπη η ανυπόκριτος, η μακροθυμία, η καρτερία, η υπομονή. Διατί τα ενάντια τούτων φαίνονται εις εκείνους όπου δεν βασιλεύει ο Θεός" (Συμεών ο Νέος Θεολόγος).

Όπου δεν υπάρχει αληθινή ταπείνωση, εκεί δεν υπάρχουν γνήσιες πνευματικές εμπειρίες. Όπου υπάρχει υπεροψία, εκεί βασιλεύει το πνεύμα της πλάνης, όχι το πνεύμα της αληθείας (Ιακ. δ' 6. Α' Πέτρ. ε' 5). Το πνεύμα της πλάνης είναι υπερήφανο. Η ταπεινή ψυχή παρακαλεί τον Θεό να της δώσει κατάνυξη και συναίσθηση της αμαρτωλότητός της, ακόμη και εάν ο Κύριος την ανεβάζει καθημερινά και της δείχνει ποικιλοτρόπως την αγάπη Του.

"Ποία είναι τα σημεία όπου φανερώνουν εκείνον όπου έλαβε την χάριν του Θεού;" ερωτά ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος και απαντά: "Το να είναι τινάς αόργητος, αμόλυντος από σαρκικας ηδονάς, να είναι πράος, και ήμερος, το να έχη την ταπείνωσιν, μαζί με την ανεξικακίαν, την συμπάθειαν την αγάπην εις τον πλησίον σταθεράν και την πίστιν εις τον Θεόν αδίστακτον και σταθεράν".


Όποιος, λοιπόν, λέγει ο Ισαάκ ο Σύρος, δουλωμένος από τα πάθη, τρέχει "αναζητώντας δια της διανοίας" πνευματικές εμπειρίες, θα κατακλεισθεί από "ψευδή σχήματα της πλάνης", που θα φαίνονται αληθινά, όμως θα αποτελούν ανακάτεμα "σχημάτων αληθείας" με "σχήματα πλάνης".

Τα χαρίσματα του Άγιου Πνεύματος, δηλαδή οι αληθινές πνευματικές εμπειρίες, δεν είναι αποτελέσματα εξαναγκασμού. Ο Θεός μπορεί να εμφανισθεί στον άνθρωπο σε κάθε χρονική στιγμή και με κάθε πνευματικό ή φυσικό τρόπο, λέγει ο π. Σωφρόνιος."Ο ίδιος όμως, πέρα από κάθε εξαναγκασμό ευρισκόμενος, ποτέ δεν παραβιάζει το αυτεξούσιο της εικόνος Του. "Αν όμως η κτιστή ελευθερία στρέφεται αυτοερωτικά προς τον εαυτό της, θεωρεί τον εαυτό της σαν την άκτιστη θεία αρχή, παρ' όλο το φαινομενικό ύψος αυτής της θεωρίας, που περιγράψαμε παραπάνω, ο άνθρωπος παραμένει κλειστός για την ενέργεια της θείας χάρης".

Θέματα προστασίας

Άρα λοιπόν, ο Χριστιανός δεν πρέπει να βιάζεται να αποκτήσει εμπειρίες. Δεν είναι το ζήτημα "κυνήγι εμπειριών", αλλά αυτά είναι ζητήματα ζωής και θανάτου. Αν είναι θέλημα Θεού και προς το συμφέρον τού ανθρώπου, τότε ο Θεός θα το οικονομήσει, να τον αφήσει να βρεθεί σε μια τέτοια κατάσταση, που να αντιληφθεί τη νοερά του δύναμη. Αλλά μετά, θα πρέπει να κάνει υπομονή. Θα πρέπει να συνεχίσει να αγωνίζεται στον Χριστιανικό του αγώνα, με στόχο τον αγιασμό του. Και αν και όταν ο Θεός το θεωρήσει σκόπιμο, τότε θα "αρθούν" τα εμπόδια που του αποκλείουν τον πνευματικό κόσμο. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν θα πρέπει να ασχοληθεί με όλα αυτά από μόνος του, υπό τύπον ανατολικών θρησκειών, ή με τη βοήθεια σχετικών βιβλίων ή δασκάλων. Γιατί θέτει τον εαυτό του σε μεγάλο κίνδυνο, και αυτό που επιθυμεί, θα απομακρυνθεί ακόμα περισσότερο. Γιατί έτσι θα δείξει την απειρία του και την ανωριμότητά του, και ο Θεός ποτέ δεν θα τον θεωρήσει άξιο να χειρισθεί αυτή την επικίνδυνη δύναμη της ψυχής με ασφάλεια. Και κάθε "επιτυχία" του με εκούσιους πειραματισμούς, θα είναι όχι από τον Θεό, αλλά από τον πονηρό.

Ειδικά οι βαπτισμένοι Χριστιανοί, είναι πολύ πιο επικίνδυνο να ενασχολούνται με όλα αυτά. Γιατί όχι μόνο ο Θεός δεν τους δίνει το ελαφρυντικό της άγνοιας της πίστης, ώστε να τους προστατέψει επαρκώς, αλλά επίσης το βάπτισμά τους έχει ήδη συντελεσθεί. Και δεν απολείπεται πλέον "καθαρμός" των επικίνδυνων πυλών προς τον πνευματικό κόσμο.

Αν κάποιος έχει ασχοληθεί επισταμένα με τις "εξωσωματικές εμπειρίες" (όπως επίσης λέγονται αυτά τα φαινόμενα), τότε η "πύλη" του προς τον πνευματικό κόσμο "χαλαρώνει". Και γίνεται όλο και πιο εύκολο, (άρα όλο και πιο επικίνδυνο) να εισέρχεται στη διάσταση των δαιμόνων. Με το άγιο βάπτισμα όμως, ο Θεός ΚΛΕΙΝΕΙ αυτή την είσοδο, για όσους ο Θεός γνωρίζει ότι κινδυνεύουν. Αν όμως ο άνθρωπος είναι ήδη βαπτισμένος και την ανοίξει, τότε το πρόβλημα που θα δημιουργήσει με την ενασχόλησή του αυτή, θα είναι ΜΟΝΙΜΟ. Πάντα θα μένει κάποιο κενό, από το οποίο θα ταλαιπωρείται σε κάποιο βαθμό από οντότητες αυτού του πνευματικού κόσμου. Έστω και αν ο ίδιος δεν θα επιθυμεί πλέον αυτές τις εμπειρίες. Αυτό θα είναι ένα μάθημα γι' αυτόν, για την ανευθυνότητα με την οποία ενήργησε όντας βαπτισμένος Χριστιανός, να ασχοληθεί με τέτοιου είδους επικίνδυνες καταστάσεις, αντί με τις βεβαιωμένες και παραδεδομένες από τους αγίους Πατέρες μεθόδους φωτισμού και θέωσης.

Αν λοιπόν σας συμβεί κάποτε να νιώσετε αυτό το "τρέμουλο", είναι καλό να γνωρίζετε τις εξής χρήσιμες πρακτικές συμβουλές: Αποφύγετε να ξαπλώσετε ανάσκελα, και κυρίως, προσέξτε να μην έχετε το κεφάλι σας χαμηλά. Γιατί ο τεντωμένος λαιμός διευκολύνει τη διαδικασία της "εξωσωμάτωσης". Προτιμήστε να αλλάξετε στάση, γυρίζοντας στο πλάι. Φροντίστε να εμποδίσετε το "τρέμουλο" να δυναμώσει. Όσο πιο ενωρίς το πετύχετε, τόσο καλύτερα. Και κυρίως, αν νιώσετε ότι δεν γίνεται τίποτα για να το εμποδίσετε, καταφύγετε στην ΠΡΟΣΕΥΧΗ. Είναι το ισχυρότερο όπλο, που θα διακόψει τη διαδικασία αυτή, και θα σταματήσει η διαδικασία "εξωσωμάτωσης". Η προσευχή είναι ακόμα πολυτιμότερη, ειδικά στην περίπτωση που θα διαπιστώσετε ότι ΔΕΝ μπορείτε να ελέγξετε τις κινήσεις σας.

Εάν αυτές οι καταστάσεις σας συμβαίνουν συχνά, πρώτα ελέγξτε τα φάρμακα που παίρνετε. Φάρμακα σαν το Tribulus Terrestris, ίσως είναι η αιτία τέτοιων καταστάσεων. Το φάρμακο αυτό και παρόμοια φάρμακα, ερεθίζουν την έκκριση ορμόνης για την αύξηση της αντοχής σε ανθρώπους που καταπονούνται έντονα σωματικά. Προσοχή λοιπόν στα φάρμακα που λαμβάνετε, αν διαπιστώσετε ότι σας δημιουργούν τέτοιες καταστάσεις.

Ένα πολύ σημαντικό πράγμα που οφείλετε να κάνετε, αν διαπιστώσετε ότι σας περιτριγυρίζει δαιμονική παρουσία, που προσπαθεί να σας οδηγήσει σε εξωσωμάτωση, είναι να ελέγξετε τα αντικείμενα που υπάρχουν στο δωμάτιό σας, ή σε όλο σας το σπίτι. Μήπως υπάρχει εκεί κάποιο Βουδιστικό ή μαγικό σύμβολο, ή ειδωλολατρικά ξόανα; ΞΕΦΟΡΤΩΘΗΤΕ ΤΑ, και θα δείτε ότι όλα θα γίνουν καλύτερα.

Πάνω απ' όλα όμως, ό,τι κι αν συμβεί, να θυμόσαστε, ότι ΥΠΑΡΧΕΙ το ισχυρότερο όπλο εναντίον κάθε προσβολής, που είναι η ΠΡΟΣΕΥΧΗ. Και όταν αντιμετωπίζετε το πρόβλημα αυτό με σοβαρότητα και περίσκεψη, ο Παντοδύναμος είναι πάντα πρόθυμος να σας βοηθήσει!

Και προσοχή! Μην εξαπατηθείτε από ΚΑΝΕΝΑΝ, είτε άνθρωπο, είτε πνεύμα, που θα σας πει ότι αυτό που σας συνέβη οφείλεται δήθεν στην "αγιότητά" σας! Πείτε: "αμαρτωλός άνθρωπος είμαι, χώμα και νερό". Και αναλύστε το στον διακριτικό πνευματικό σας, και εκείνος θα σας συμβουλέψει ανάλογα.

ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

«Είναι παράξενο, ενώ ζούμε στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών, πώς δεν έχει μέχρι τώρα κανείς σκεφτεί ότι ο εγκέφαλος, σαν υπολογιστής του οργανισμού μας, μπορεί να είναι υπεύθυνος για όλες τις αρρώστιες» ( Ντ. Χάμερ)

 Τον περασμένο Οκτώβρη, το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel δημοσίευε μια έρευνα που διαπίστωνε τα θλιβερά αδιέξοδα της συμβατικής ιατρικής στον τομέα της θεραπείας του καρκίνου. Έλεγε ότι στους ασθενείς που πάσχουν σήμερα από καρκίνο των πνευμόνων, του μαστού, του προστάτη ή των εντέρων, χορηγούνται ολοένα και πιο περίπλοκα και δαπανηρά κυτταροτοξικά σκευάσματα χημειοθεραπείας, χωρίς παρόλα αυτά, να μειώνεται το ποσοστό της θνησιμότητας των ασθενών, σύμφωνα με τις επίσημες επιδημιολογικές στατιστικές μελέτες.
Η θνησιμότητα των ασθενών που «φροντίζονται» με την τοξική χημειοθεραπεία είναι της τάξης του …95%(!), ενώ μόνο για τη Γερμανία,ο συνολικός ετήσιος «τζίρος» από τις χημειοθεραπείες υπολογίζεται σε 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Κάποιοι ογκολόγοι διαφωνούν με αυτή τη «παράλογη» κατάσταση, δηλώνοντας με αφέλεια, ότι «σχετικά με τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών με μεταστατικά καρκινώματα στο έντερο, τον μαστό και τους πνεύμονες, δεν έχουμε κάνει καμιά πρόοδο τα τελευταία 25 χρόνια!».
Αυτό που σίγουρα προοδεύει είναι η φαρμακευτική βιομηχανική έρευνα για νέες χημειοθεραπείες . Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο «σύγχρονα» δηλητήρια εμφανίζονται, υποσχόμενα, κάτω από αστρονομικές τιμές, την ποθητή επιμήκυνση του προσδοκούμενου ορίου ζωής…Γιατί η χημειοθεραπεία θεωρείται από τους κλασσικούς γιατρούς της «Σχολής», ως η τελειωτική (δυστυχώς κυριολεκτικά) θεραπεία για μεταστατικούς όγκους που δεν μπορούν να διαλυθούν με ακτινοβολία ή με χειρουργικά μέσα. Είναι όμως αυτό αλήθεια?
Ο επιδημιολόγος Χόιτζελ από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου διαφωνεί: « φοβάμαι ότι η συστηματική χρήση χημειοθεραπείας, ειδικά σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού μπορεί να ευθύνεται για την μείωση των ποσοστών επιβίωσης που παρατηρούμε τις τελευταίες δεκαετίες!». Γιατί λοιπόν επιμένει το ιατρικό σύστημα στη χορήγηση χημειοθεραπείας στις ασθενείς αυτές?
Η ιστορία της χημειοθεραπείας ξεκινά από το 1942 στις ΗΠΑ, όταν ένας απελπισμένος ασθενής που υπέφερε από λεμφοσάρκωμα σε προχωρημένο στάδιο, δέχτηκε να δοκιμάσει τη χρήση «αερίου μουστάρδας»(mustard gas) . Ως εκ θαύματος, ο όγκος εξαφανίστηκε, άσχετα που μετά από τρεις μήνες εξαφανίστηκε και ο ασθενής…Οι γιατροί, θέλοντας να δουν τα αποτελέσματα στον συγκεκριμένο όγκο και όχι στον άνθρωπο συνολικά, πανηγυρικά διακήρυξαν ότι βρήκαν τη θεραπεία ! Αυτό γίνεται όταν κοινώς κοιτούμε το δάχτυλο κι όχι το φεγγάρι… Από τότε η χημειοθεραπεία έχει προοδεύσει πολύ- σε έναν τομέα σίγουρα: στην εξομάλυνση των ίδιων των παρενεργειών της(εμετούς, ναυτίες κλπ), με επιπλέον νέα φάρμακα…
Πως λειτουργεί η χημειοθεραπεία? Τα κυτταροτοξικά σκευάσματα χειραγωγούν ποικιλοτρόπως τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Εφόσον τα κύτταρα ενός όγκου πολλαπλασιάζονται πολύ γρηγορότερα από τα κοινά κύτταρα, οι όγκοι ανταποκρίνονται πιο άμεσα στη χημειοθεραπεία και συρρικνώνονται. Παράλληλα όμως καταστρέφονται και άλλα υγιή κύτταρα, ιδιαίτερα αυτά που πολλαπλασιάζονται γρήγορα, όπως είναι αυτά που κατασκευάζουν το αίμα μέσα στον μυελό των οστών…
Τι επίδραση έχουν τα χημειοθεραπευτικά δηλητήρια στον ανθρώπινο οργανισμό ? Τα παλιότερα σκευάσματα οδηγούσαν σε θάνατο μέσα σε μερικές εβδομάδες και αποσύρθηκαν από την αγορά. Οι ασθενείς κυριολεκτικά περνούσαν ζωντανοί μέσα από τη κόλαση. Έχαναν τα μαλλιά και την όρεξή τους, έκαναν συνεχώς διάρροια και εμετό, έχαναν όλη την ενέργειά τους και πάθαιναν κάθε είδους μολύνσεις για να πεθάνουν στο τέλος χωρίς καμιά αξιοπρέπεια. Οι ίδιοι οι γιατροί δεν θα επέτρεπαν ποτέ κάτι τέτοιο για τον εαυτό τους…Αλλά η …ιατρική τους συνείδηση και τα όποια οικονομικά συμφέροντα τους «ανάγκαζαν» να το εφαρμόζουν στους ασθενείς τους.
Δειλά-δειλά άρχισαν να εμφανίζονται αντιρρήσεις από τη μεριά κάποιων πιο «γενναίων» γιατρών. Ο επιδημιολόγος Αμπελ από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης διαπίστωνε το 1995 σοκαρισμένος, μετά από μελέτη χιλιάδων ιατρικών δημοσιεύσεων πάνω στη χημειοθεραπεία, « ότι για τους περισσότερους καρκίνους των οργάνων, δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι η χημειοθεραπευτική αγωγή –ιδιαίτερα η πολύ δημοφιλής υπερδοσολογία- μπορεί να επιμηκύνει ή να καλυτερεύσει την ποιότητα ζωής ενός ασθενούς».
Τα φάρμακα αυξάνονται, αλλά το όριο ζωής των ασθενών όχι…Για παράδειγμα, ενώ το 1970 υπήρχαν μόνο πέντε εγκεκριμένα κυτταροτοξικά παρασκευάσματα στην αγορά, στη δεκαετία του 90 μετρούσαμε τουλάχιστον εικοσιπέντε. Όσο για τα ποσοστά επιβίωσης από τον καρκίνο, αυτά «μαγειρεύονται» σε στατιστικές μελέτες αμφισβητούμενης αξιοπιστίας.

Η αλήθεια όμως παραμένει γυμνή: στις αναπτυγμένες χώρες, 1 στους 3 θανάτους οφείλεται σε καρκίνο. Ξέρετε δε μέχρι πού φτάνει η απελπισία των συμβατικών «θεραπόντων» γιατρών, στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού? Στην πιο φημισμένη κλινική του κόσμου, την Mayo-clinic στο Ρότσεστερ των ΗΠΑ, φτάνουν στο σημείο να συνιστούν την προληπτική… αποκοπή του μαστού, για γυναίκες 40 ετών και πάνω, που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου(=δηλαδή υπάρχει ιστορικό καρκίνου του μαστού μέσα στην οικογένεια τους).
Ένας χοντρικός υπολογισμός του συνόλου των θανάτων από καρκίνο, μετά την χορήγηση χημειοθεραπείας στους ασθενείς, τα τελευταία 30 χρόνια, ανέρχεται στον απίστευτο αριθμό των 2 δις, δηλαδή, το ¼ του συνολικού πληθυσμού της γης!
Μπροστά σε αυτά τα καταιγιστικά νούμερα, η επιμονή των κλασσικών γιατρών για χορήγηση χημειο-«θεραπείας» που δεν έχει κανένα απολύτως θετικό αποτέλεσμα, τόσο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, όσο και στο όριο ζωής του ασθενούς, κρίνεται από μερικούς γενναίους ερευνητές ως προκλητικά ύποπτη και φαίνεται να εξυπηρετεί κάτι εντελώς διαφορετικό από τον Όρκο του Ιπποκράτη…Υπάρχουν καταγγελίες για πιέσεις και εκβιασμούς από δίκτυα διαπλεκόμενων συμφερόντων που σχετίζονται με τον τεράστιο τζίρο των φαρμακοβιομηχανιών, σε γιατρούς που τολμούν να αντιμετωπίσουν «εναλλακτικά» την,μέχρι τώρα καταδικασμένη θεραπεία του καρκίνου.

Ο ΝΤ. ΧΑΜΕΡ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΙΑΤΡΙΚΗ

Η πιο κραυγαλέα περίπτωση είναι του γερμανού γιατρού Ryke Geerd Hamer. Ως ιδρυτής της θεωρίας της Νέας Ιατρικής, έχει διωχτεί από το ιατρικό σώμα και έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση 3 ετών για «παρότρυνση σε άσκηση ιατρικής αντίθετης από την ιατρική της Σχολής», στην προσπάθειά του να διαδώσει και να εφαρμόσει την επαναστατική θεωρία του για τη θεραπεία του καρκίνου.
Γεννημένος το 1935, πήρε το πτυχίο Ιατρικής στα 24 του, ειδικεύτηκε στην ειδική παθολογία και στην ακτινολογία και ολοκλήρωσε σπουδές φυσικής και θεολογίας. Ζούσε μια «κανονική» ζωή εργαζόμενος ως υπεύθυνος σε μια πανεπιστημιακή κλινική του Ντίσελντορφ, ώσπου ξαφνικά, στις 18 Αυγούστου του 1978, η ζωή του κατέρρευσε: ένα πρωί που ψάρευε μαζί με το γιο του σε μια αλπική λίμνη, ο γιος του Ντερκ 19 ετών, έπεσε νεκρός από μια αδέσποτη σφαίρα ενός άμυαλου κυνηγού.
Μερικούς μήνες μετά, ο Χάμερ παρουσίασε καρκίνο στους όρχεις. Άρχισε τότε να υποψιάζεται ότι η αρρώστια του σχετιζόταν κάπως με τον χαμό του γιου του. Και αυτό ήταν η απαρχή μιας τεράστιας επιστημονικής ανακάλυψης!

Άρχισε να δουλεύει πυρετωδώς συγκρίνοντας τις εκατοντάδες περιπτώσεις του αρχείου των ασθενών στην κλινική του, μέχρι που διαπίστωσε ότι σε όλες, μα όλες τις περιπτώσεις, ο καρκίνος εμφανιζόταν μετά από κάποιο συναισθηματικό-βιολογικό σοκ, που το ονόμασε Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ( Dirk Hamer Syndrom- DHS).
Το 1981 δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο θέτοντας τις βάσεις για μια Νέα Ιατρική που έχει φέρει τα πάνω –κάτω στην αντίληψη και αντιμετώπιση του καρκίνου και γενικά, όλων των ασθενειών.Με λίγα λόγια, ο Χάμερ βεβαιώνει ότι κάθε καρκίνος προέρχεται από ένα ψυχικό σοκ, το οποίο βιώνεται από τον άνθρωπο δραματικά, συγκρουσιακά και μοναχικά. Τη στιγμή εκείνη, εμφανίζεται στον εγκέφαλο μια αλλοίωση, ορατή στον αξονικό τομογράφο ως εστία ομόκεντρων κύκλων, που την ονόμασε Εστία Χάμερ. Ανάλογα με το συγκεκριμένο σημείο του εγκεφάλου που εμφανίζεται η Εστία Χάμερ, αρχίζει να σχηματίζεται καρκινικός όγκος στο αντίστοιχο όργανο του σώματος. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η ασθένεια εμφανίζεται ταυτόχρονα στα τρία επίπεδα: ψυχής- εγκεφάλου-οργάνου, που πρέπει να θεωρούνται σαν ενιαίο σύνολο.
Η Νέα Ιατρική του Ντ. Χάμερ στοιχειοθετείται εμπειρικά και διέπεται από Πέντε Βιολογικούς Νόμους, οι οποίοι επαληθεύονται ανά πάσα στιγμή και σε κάθε ασθενή. Η βάση της είναι μια ολιστική προσέγγιση του ανθρώπου, όπου η «ασθένεια» δεν θεωρείται μια παρέκκλιση από την κανονικότητα, αλλά μέρος μια λογικής και προγραμματισμένης βιολογικά διαδικασίας προσαρμογής του οργανισμού στις εξωτερικές συνθήκες. Οι αρρώστιες δε είναι πια κακόβουλες «βλάβες» της ανθρώπινης μηχανής, αλλά ειδικά βιολογικά προγράμματα αποκατάστασής της. Ο καρκίνος για παράδειγμα, εμφανίζεται σαν αποτέλεσμα μιας δραματικής ψυχικής ρήξης και ο ίδιος ο οργανισμός έχει την ικανότητα,αν δεν τον διαλύσουμε με την χημειοθεραπεία και αν κατανοήσουμε το περιεχόμενο της ρήξης και την επιλύσουμε, να αυτοθεραπευθεί σε ένα ποσοστό 95%!

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στο περιεχόμενο των Πέντε Βιολογικών Νόμων της Νέας Ιατρικής:
Ο πρώτος βιολογικός νόμος (alias:Σιδηρούς Κανόνας του Καρκίνου), λέει ότι κάθε καρκίνος αρχίζει με ένα Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ (DHS), δηλαδή ένα σοβαρό, εξόχως δραματικό και απομονωτικό σοκ ρήξης, ταυτόχρονα και στα τρία επίπεδα ψυχής, εγκεφάλου και οργάνου. Το περιεχόμενο της ρήξης καθορίζει τον συγκεκριμένο εντοπισμό της Εστίας Χάμερ στον εγκέφαλο και τον αντίστοιχο εντοπισμό του καρκίνου στο όργανο.
Ένα DHS ξεπερνά τις συνηθισμένες συγκρούσεις και απογοητεύσεις της καθημερινότητας . Πρόκειται για ένα αναπάντεχο και βίαιο συναισθηματικό σοκ απέναντι στο οποίο το υποκείμενο μένει άναυδο, νοιώθει ανίσχυρο και ευάλωτο.
Το DHS αφορά όλα τα θηλαστικά και είναι απαραίτητο μέσα στη φύση, γιατί θέτει τον οργανισμό σε κατάσταση στρες -εγρήγορσης, ώστε να βρει τη δύναμη να αντεπεξέλθει της ρήξης. Το χρονικό πεδίο αντίδρασης του οργανισμού σε ένα τέτοιο σοκ αφορά λίγους μήνες…Ένας καρκίνος έχει να κάνει με την τωρινή κατάσταση του ασθενούς και όχι με το μακρινό παρελθόν του.

Σύμφωνα με τη Νέα Ιατρική του Ντ. Χάμερ, ο καθένας μας είναι απόλυτα υπεύθυνος για την αυτοθεραπεία του .Σε αυτό βέβαια βοηθά πολύ και ένα ενθαρρυντικό και υποστηρικτικό περιβάλλον. Από το 1980 μέχρι πρόσφατα, ο Χάμερ ερεύνησε χιλιάδες περιπτώσεις καρκίνου και επιβεβαίωσε αδιάψευστα τον κανόνα αυτό, που ονόμασε σιδηρού.
Ο δεύτερος βιολογικός νόμος λέει ότι όλες οι ασθένειες περνούν από δύο φάσεις..
Η πρώτη φάση ονομάζεται «κρύα» και είναι η ενεργή φάση της ρήξης. Χαρακτηρίζεται από στρες στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Στον εγκέφαλο κατά τη πρώτη φάση διαγράφεται η Εστία Χάμερ με έντονα διαγραμμένους ομόκεντρους κύκλους. Ο ασθενής σκέφτεται συνεχώς το θέμα της ρήξης, νοιώθει αγωνία, χάνει βάρος, έχει κρύα χέρια και πόδια, ξυπνά λίγη ώρα αφού αποκοιμηθεί κλπ.
Η δεύτερη φάση, που ονομάζεται «ζεστή» ή «φάση επούλωσης»,ακολουθεί αμέσως μετά την λύση της ρήξης. Τότε η εστία Χάμερ στον εγκέφαλο αλλάζει μορφή και οι δακτύλιοι χάνονται μέσα σε οίδημα. Ο ασθενής νοιώθει ανακουφισμένος και κουρασμένος, η όρεξή του επανέρχεται, έχει καλή διάθεση, ανεβάζει πυρετό, έχει ζεστά χέρια και πόδια, κοιμάται πολύ, έχει γενικώς παρασυμπαθητικά χαρακτηριστικά. Οι κίνδυνοι για τον ασθενή ανακύπτουν κυρίως από τις επιπλοκές κατά τη φάση της επούλωσης, αλλά στο 90% των ασθενών δεν υπάρχει καμιά επιπλοκή. Στην αντίθετη περίπτωση, σύμφωνα με τον Ντ. Χάμερ, βοηθά η περιστασιακή χορήγηση κορτιζόνης.

Το πρόβλημα με τον καρκίνο είναι ότι η διάγνωσή του γίνεται συνήθως όταν ο ασθενής έχει ήδη περάσει στη φάση επούλωσης, δηλαδή παρουσιάζει οίδημα στον εγκέφαλο και στο αντίστοιχο όργανο. Τότε τι γίνεται? Με τη διάγνωση «καρκίνος» ο ασθενής διέρχεται ένα νέο DHS. Ο φόβος του καρκίνου (που δημιουργεί νέες εστίες)και η επακολουθήσασα καταστροφική «θεραπεία» με χημειοθεραπευτικά σκευάσματα, ακτινοβολίες και μορφίνη, «αποτελειώνουν» κυριολεκτικά τον ασθενή. Και να σκεφτεί κανείς ότι αν δεν γινόταν η διάγνωση «καρκίνος», θα είχε 95% πιθανότητες να επιβιώσει…
Ο τρίτος βιολογικός νόμος αφορά το οντογενετικό σύστημα των όγκων και των καρκινο-ισοδύναμων ασθενειών. Σύμφωνα με τον Ντ. Χάμερ, όλες οι αιτίες ρήξεων μπορούν να διαγνωστούν έγκαιρα με μια αξονική τομογραφία του εγκεφάλου. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ πριν διαπιστωθεί η ύπαρξη καρκινικής ανάπτυξης με τις συμβατικές εξεταστικές μεθόδους. Η αξονική τομογραφία μπορεί επίσης να «παρακολουθήσει» τις αλλαγές στις κυκλικές Εστίες Χάμερ και να δείξει σε ποια ακριβώς φάση βρίσκεται ο ασθενής. Η τοποθεσία του εγκεφάλου στην οποία εντοπίζεται η Εστία Χάμερ καθορίζει το είδος της ρήξης και το όργανο στο οποίο εκδηλώνεται ο όγκος (ανάλογα με την εμβρυϊκή προέλευση των διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου: εγκεφαλικό στέλεχος - παρεγκεφαλίδα – εγκεφαλικός φλοιός).
Ο τέταρτος βιολογικός νόμος αφορά το «εξαρτώμενο οντογενετικό σύστημα των μικροβίων». Ως τώρα θεωρούσαμε ότι τα μικρόβια προκαλούν τις λοιμώξεις. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα μικρόβια δεν είναι εχθροί μας. Ελέγχονται και κατευθύνονται από τον εγκέφαλο κατά τη φάση της επούλωσης με σκοπό την αποδόμηση των όγκων, την αποκατάσταση οπών, νεκρώσεων και ιστικών βλαβών και γενικά, την «τακτοποίηση» του οργανισμού μας.

Τέλος, ο πέμπτος βιολογικός νόμος της Νέας Ιατρικής, είναι η βιολογική σημασία των ασθενειών. Κάθε ασθένεια πρέπει να γίνει αντιληπτή ως ένα χρήσιμο ειδικό βιολογικό πρόγραμμα της φύσης, για να λυθεί μια εξαιρετικά σοβαρή και απρόσμενη βιολογική ρήξη.

ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΜΥΘΩΝ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Ούτε λίγο - ούτε πολύ, ο Ντ. Χάμερ έχει με τη θεωρία του καταρρίψει όχι ένα, αλλά πολλούς μύθους της συμβατικής «Ιατρικής της Σχολής»:

- τον μύθο της ύπαρξης εγκεφαλικών όγκων. Εφόσον τα εγκεφαλικά κύτταρα δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν μετά τη γέννηση, δεν μπορούν να υπάρξουν πραγματικοί «εγκεφαλικοί» όγκοι. Αυτό που υπάρχει, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ο συνδετικός ιστός του εγκεφάλου, που γεμίζει την Εστία Χάμερ για αποκατάσταση, στη φάση της επούλωσης

- τον μύθο του ανοσολογικού συστήματος. Όλο το ανοσολογικό σύστημα είναι μια fata morgana που στηρίχτηκε σε μια λανθασμένη υπόθεση. Τα μικρόβια δεν είναι εχθροί που προσπαθεί να τα σκοτώσει ο «στρατός» των καλών λευκών αιμοσφαιρίων μας. Είναι βοηθοί μας που κατευθύνονται όπως προείπαμε, από τον ίδιο μας τον εγκέφαλο, για να εκπληρώσουν την αποκατάσταση των βλαβών μετά από μια ρήξη.

- τον μύθο της μετάστασης. Η μετάσταση αποτελεί ένα παραμύθι μιας αναπόδεικτης υπόθεσης. Ποτέ κανένας ογκολόγος δεν είδε καρκινικά κύτταρα να κυκλοφορούν μέσα στο αρτηριακό αίμα του ασθενούς . Αυτοί οι όγκοι που χαρακτηρίζονται ως «μεταστατικοί», είναι απλά νέοι καρκίνοι που οφείλονται σε νέες ρήξεις, προερχόμενες συνήθως από τον τρόμο του ασθενούς, μετά από μια απαισιόδοξη ιατρική διάγνωση του καρκίνου.

- τον μύθο των καρκινογόνων ουσιών. Ο Χάμερ υποστηρίζει ότι καρκινογόνες ουσίες απλά δεν υπάρχουν! Οι επιστήμονες έχουν πειραματιστεί τόσα χρόνια με τόσα πολλά ζώα και στην πραγματικότητα, δεν έχουν βρει ποτέ κάτι που να προκάλεσε σίγουρα καρκίνο. Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι τα ταλαίπωρα ζώα εμφανίζουν καρκίνο από τις ίδιες τις ουσίες που τους χορηγούν και όχι από τις βασανιστικές οχλήσεις που υφίστανται.

- τον μύθο της ακτινοβολίας. Η ραδιενεργός ακτινοβολία καταστρέφει αδιακρίτως τα σωματικά κύτταρα των οργανισμών. Ο Χάμερ μας λέει ότι αυτό γίνεται πιο έντονα αισθητό στον μυελό των οστών, γιατί αυτά είναι τα αρχέγονα κύτταρα με τον μεγαλύτερο ρυθμό πολλαπλασιασμού. Έτσι εμφανίζεται η λευχαιμία. Αλλά η ίδια η ραδιενεργός ή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δεν δημιουργεί τον καρκίνο.

- τον μύθο της υγιεινής διατροφής. Με τον ίδιο τρόπο, η υγιεινή διατροφή δεν μπορεί να προλάβει τον καρκίνο. Απλά, ένας καλύτερα διατρεφόμενος και υγιής άνθρωπος, ή ζώο, θα είναι λιγότερο εκτεθειμένος στις διάφορες ρήξεις, με τον «ίδιο τρόπο που οι πλούσιοι έχουν 10 φορές λιγότερες πιθανότητες να πάθουν καρκίνο από τους υποσιτιζόμενους φτωχούς, μιας και ένα καρνέ επιταγών μπορεί να λύσει εύκολα πολλές ρήξεις!».

- τον μύθο του πόνου. Ο πόνος, ειδικά στο στάδιο της επούλωσης μπορεί να είναι πολύ έντονος, αλλά αν ο ασθενής ενημερωθεί θετικά και κατανοήσει ότι με αυτό τον τρόπο προσπαθεί ο οργανισμός του να επανέλθει, τότε δεν θα φοβάται πια τον πόνο και δεν θα τον θεωρεί προάγγελο του μοιραίου θανάτου. Για παράδειγμα, με τον καρκίνο των οστών, το τεντωμένο περιόστεο στη φάση της επούλωσης είναι πολύ επώδυνο. Το αληθινό όμως πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που η κλασσική ιατρική, μέσα στην άγνοιά της, χορηγεί μορφίνη και άλλα παρόμοια φάρμακα. Ο Χάμερ τονίζει ότι στην κρίσιμη φάση της επούλωσης, μια ένεση μορφίνης μπορεί να αποβεί μοιραία. Η μορφίνη διαλύει το ηθικό του ασθενή. Παραλύουν τα έντερα και δεν μπορεί πια να γίνει η πέψη. «Στην πραγματικότητα, ο ασθενής δολοφονείται με μορφίνη, ενώ βρίσκεται σε φάση επούλωσης, σε πορεία ίασης λίγων εβδομάδων». Αν το ήξεραν αυτό οι ασθενείς, θα προτιμούσαν να αντέξουν τον πόνο, παρά να σκοτωθούν από την μορφίνη…

- τον μύθο του καρκίνου. Η «δαιμονοποίηση» του καρκίνου ως «αυτοκαταστροφικός μηχανισμός του καρκίνου», από τον οποίο αναπτύσσονται αναπόδεικτα «μοιραίες μεταστάσεις» καταρρέει μπροστά σε μια νέα ιατρική αντίληψη, που αντιμετωπίζει τις «ασθένειες» ως επωφελή βιολογικά προγράμματα αποκατάστασης των σοβαρών ψυχικών-βιολογικών ρήξεων.

- τον μύθο του υπεύθυνου γιατρού. Ο ρόλος του γιατρού στην Νέα Ιατρική αλλάζει ριζικά. Την υπευθυνότητα για την αυτο-ίαση την ανακτά ο ασθενής, συνεργαζόμενος με τον γιατρό, ο οποίος παίζει πια τον ρόλο του συμβούλου-συμπαραστάτη. Ενημερώνει για τα στάδια και την εξέλιξη της αρρώστιας, ενθαρρύνει τον ασθενή στην προοπτική της κατανόησης της αιτίας της ρήξης και συνεισφέρει ενεργά στην αναζήτηση και επίτευξη διεξόδου από την ρήξη.

ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

Οι επαναστατικές αυτές ανακαλύψεις του Χάμερ, αντί να φέρουν την ποθητή ανακούφιση στο 1/3 των συνανθρώπων μας που βασανίζονται από την μάστιγα του καρκίνου, αντιμετωπίστηκαν με τον χειρότερο τρόπο από το ιατρικό και δικαστικό κατεστημένο.

Ο πρωτοπόρος και εμπνευσμένος ανθρωπιστής Χάμερ καταδιώχθηκε παντοιοτρόπως: αποπέμφθηκε από όλες τις συνεργαζόμενες κλινικές της Γερμανίας, από το γερμανικό ιατρικό σώμα, του αφαιρέθηκε η ιατρική ιδιότητα, φυλακίστηκε στην Κολωνία επί 18 μήνες, καταδιώχθηκε από την Ιντερπόλ(!), κατέφυγε στην Μαλάγα της Ισπανίας και πρόσφατα πάλι, σε ηλικία 70 ετών έχει φυλακισθεί εκ νέου στο Σαμπερύ της Σαβοΐας (Γαλλίας) για 3 χρόνια, μετά από μια δίκη –παρωδία,με την ανήκουστη κατηγορία για « παρότρυνση για άσκηση ιατρικής αντίθετης στην ιατρική της Σχολής»…διότι κυκλοφόρησε το βιβλίο του για τις αρχές της Νέας Ιατρικής.

Και αναρωτιέμαι, ποια συμφέροντα και λόμπι βρίσκονται πίσω από αυτή τη πρωτοφανή κινητοποίηση σύσσωμου του ιατρικού, πολιτικού, κρατικού και διακρατικού μηχανισμού για την φίμωση ενός ανθρώπου που δεν είναι τσαρλατάνος, ούτε έχει κάνει περιουσία από τους εκατοντάδες απελπισμένους ανθρώπους που προστρέχανε σε αυτόν…απλώς είχε την έμπνευση και τη δύναμη να ανα-κοιτάξει εκ βαθέων το φαινόμενο του καρκίνου και να προσπαθήσει, βασισμένος σε εμπειρικά δεδομένα, να το ερμηνεύσει για να τους βοηθήσει.

Αναρωτιέμαι ποια είναι η ξεδιάντροπη θέση του –γαλλικού κυρίως- αλλά και γερμανικού ημερήσιου τύπου, που αναίσχυντα τον κατασυκοφαντήσανε επανειλημμένα, χορεύοντας τον χορό των μυστικών υπηρεσιών και των συμφερόντων των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών τα οποία βεβαίως διακυβεύονται κατάφορα από τις απόψεις του Χάμερ

Αναρωτιέμαι ποια μπορεί να είναι η ανοχή όλων μας απέναντι σε ένα τέτοιο σύστημα απόλυτου φασισμού, που προαποφασίζει τι και πότε μπορούμε να μαθαίνουμε, για θέματα όχι μακρινά και εξωτικά, αλλά ζωτικά για την ίδια μας την υγεία, τη ζωή και αυτή των αγαπημένων μας ανθρώπων.

Αναρωτιέμαι για όλους αυτούς που έχουν δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη, γιατί δεν ξεσηκώνονται να απαιτήσουν τον επίσημο και υπεύθυνο έλεγχο των θεωριών του Ντ. Χάμερ, όπως έκανε το Πανεπιστήμιο της Τρνάβα στη Σλοβακία και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης …

Αναρωτιέμαι πόσους ακόμη Τζορντάνο Μπρούνο, πόσους ακόμη Γαλιλαίους, πόσους ακόμη Χάμερ θα πρέπει η ανθρωπότητα να καταμετρήσει, μέχρι να μάθει επιτέλους να αγκαλιάζει κι όχι να σκοτώνει τους ευεργέτες της …

ΕΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ:

«Κάθε φορά που βγαίνω στο προαύλιο με πλησιάζουν και μου προτείνουν να πάω στη ψυχιατρική κλινική του καταστήματος για να έχω καλύτερες συνθήκες κράτησης. Απαντώ ευχαριστώ, όχι. …θέλουν να με βγάλουν από τη μέση…Όχι, άντεξα ένα χρόνο στη Κολωνία, θα κάνω και το ίδιο εδώ.»

«Σας παρακαλώ, αντισταθείτε ενάντια σε αυτή την εξωφρενική αδικία. Δεν πρόκειται για μένα. Εγώ είμαι ένας ασήμαντος άνθρωπος. Σκεφτείτε τους 1500 γερμανούς, 700 γάλλους που οδηγούνται καθημερινά στο θάνατο με τη χημειοθεραπεία…αγωνιστείτε ώστε όλοι να ευεργετηθούν από τη Νέα Ιατρική»

«Δεν κάθομαι στη φυλακή για μένα, επειδή θα μπορούσε εύκολα να έχω δεχτεί μια από τις εκατοντάδες χρηματικές προσφορές τους…Θα εξακολουθήσω να είμαι ένα παράδειγμα, ακόμη και αν με βασανίσουν»

«νοιώθω σαν να με έχουν θάψει ζωντανό, αλλά το πνεύμα μου παραμένει ανίκητο…»

«οι Γάλλοι νόμιζαν ότι θα ξεμπερδέψουν εύκολα μαζί μου :ένας ψυχιατρικός αριθμός και τελειώσαμε…δεν υπολόγισαν την αντίδραση του κόσμου, το κοινό στη Γερμανία, στην Αυστρία, στην Ιταλία…»

«παρακαλώ πείτε σε όλους πόσο συγκινημένος είμαι από τις επιστολές και την συμπάθεια του κόσμου…»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Παιδιά μου!
Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και
άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ,
παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και
προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν
ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και
ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν,
δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω
μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα
και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα
ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να
λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί
ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και
αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη
τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό
πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι
ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο
να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ
[αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι
τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και
οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν
και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής,
εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα• διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού
κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως
βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και
βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι.
Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.
Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις
την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το
λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο
Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε.
Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η
Εταιρεία.
Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε
άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να
πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και
όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι,
όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.
Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις
τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα
εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και
την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν
Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα.
Άλλά δεν εβάσταξε!.
Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά
τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία
και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο,
τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και
τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο
άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ίσως όλοι
ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε
τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις
τον Βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν
κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί. Παρομοίως και ημείς
εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν.
Αλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να
χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.
Εις αυτή την κατάσταση έρχεται ο βασιλεύς, τα πράγματα ησυχάζουν και το εμπόριο και ή γεωργία και οι τέχνες
αρχίζουν να προοδεύουν και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει. Αλλά διά να
αυξήσομεν, χρειάζεται και η στερέωσις της πολιτείας μας, η όποία γίνεται με την καλλιέργεια και με την υποστήριξη
του Θρόνου. Ο βασιλεύς μας είναι νέος και συμμορφώνεται με τον τόπο μας, δεν είναι προσωρινός, αλλ' η βασιλεία
του είναι διαδοχική και θα περάσει εις τα παιδιά των παιδιών του, και με αυτόν κι εσείς και τα παιδιά σας θα ζήσετε.
Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ
πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι
Εβραίοι, οι όποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους.
Να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε εις τους καφενέδες και τα μπιλιάρδα. Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας
και καλύτερα να κοπιάσετε ολίγον, δύο και τρεις χρόνους και να ζήσετε ελεύθεροι εις το επίλοιπο της ζωής σας, παρά
να περάσετε τέσσαρους - πέντε χρόνους τη νεότητά σας, και να μείνετε αγράμματοι. Να σκλαβωθείτε εις τα γράμματα
σας. Να ακούετε τας συμβουλάς των διδασκάλων και γεροντοτέρων, και κατά την παροιμία, "μύρια ήξευρε και χίλια
μάθαινε". Η προκοπή σας και ή μάθησή σας να μην γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό
της κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας [καλό].
Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ
συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να
ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να
έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία
σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας,
καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και
να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε• και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας
την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.
Τελειώνω το λόγο μου.
Ζήτω ο Βασιλεύς μας Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης